محرم در چاهملک( نوشته شده در سال1386)

(چنانچه مطلب کم و کاستی دارد شرمنده ام اطلاعات شما را حتما اضافه خواهم کرد.)

نوشته شده در محرم ۱۴۳۰ - ۱۳۸۶ شمسی

چون محرم نزدیک  می شود، خیابان و کوچه ومساجد و حسینیه ها را سیاهپوش می نمایند و شب اول محرم بانگ چاووش عزای حسین (ع) همه را به خود می آورد که:

           یاران عزای کیست که در دشت کربلاست

                                                         ماتم نشین محمد(ص) و صاحب عزا خداست

در روز پنجم محرم نخل* عزای امام حسین (ع) سیاهپوش می گردد و با پارچه های ملونی که مردم هدیه و نذر کرده اند پوشیده می شود.زنگوله هایی بر روی ان نصب می گردد و علم حضرت عباس (ع) نیز سیاهپوش می گردد. در قدیم عصر یا شب ششم نخل را بر دوش می گرفتند و در خیابان و حسینیه با چاووشی پرسه می زدند. و تقریبا بعد از پیروزی انقلاب و فوت مرحوم اوسا احمد ( پدر مرحوم حسین مغنی، که اهل اردکان بوده) کسی همت نکرده و نخل شد اسباب بازی بچه ها ویادم می آید که با تخته های آن «هلنبارو»* می کردند. و بعد هم آن نخل عزا به جای هیزم بخاری در بخاری مسجد یا حسینیه سوخت و گویا نخل را همشهری هایمان مظهر طاغوت پنداشتند و خواستند فراموش کنند.

در سال 1372 هیئتی به نام نامی علمدار کربلا ، جوانان چاهملک تاسیس شد و همزمان سنت علم گردانی که همراه با نخل منسوخ شده بود توسط زنده یاد مرحومه حاج رقیه افلاکی همسر حاج عباس آقا غلامرضایی احیاء گردید و ایشان برای سال بعد نخلی ساختند وهیئت جوانان متوسلین به قمر بنی هاشم (ع) علم گردانی و بردن نخل عزا به درب منازل کسانی که از محرم سال گذشته تاکنون فوت کرده اند؛ را با کمال افتخار پذیرفتند. و شاید یکی از عاملهای موفقیت و ماندگاری هیئت نیز احیاء این سنت است . خیلی از مردم چاهملک عقیده دارند از وقتی که علم گردانی صبح تاسوعا ( که بعد شرح مراسمش را می دهم) حذف شد و نخل نیز آنگونه مظلومانه در آتش سوخت، قهر خداوندی قنات پرآب چاهملک و کشتخوان روستا،که در منطقه بی نظیر بود، را فراگرفت و کار بدانجا رسید که از قنات دیگر جز دود برنخاست.

مراسم نخل گردانی که در بالا به آن اشاره شد هم اکنون در دیگر روستاهای قدیمی منطقه و شهر خور انجام می گیرد . در خور صبح پنجم نخل آماده می گردد و چون متمدن شده اند ! آن را بر وانتی سوار می کنند و در خیابانهای شهر می گردانند و چاووش خوانها چاووشی می کنند و مردم هدایا و نذورات خود را به نخل وعلم به متصدی می دهند و این نذورات صرف مخارج حسینیه خور وعزاداری در ایام محرم می شود.

چند سال قبل با استعانت از خدا و پیرو سفارش علما و رهبر فرزانه انقلاب (مبنی بر عزاداری به صورت سنتی) تصمیم گرفتیم که یکی دیگر از سنت های فراموش شده عزاداری روستا را زنده کنیم. با تنی چند از قدیمی ها مشورت کردیم و با پرس وجو از کم و کیف برنامه آگاهی کسب کرده ودر شب چهارم در هیئت اعلام کردیم که فردا بعد از ظهر قصد دار یم که پس از آماده کردن نخل مراسم نخل گردانی را در روستا انجام دهیم. بالاخره بعد از چند سال این مراسم برگزار شد و مورد استقبال اهالی به خصوص افراد مسن تر قرار گرفت.

واما چرا نخل وعلم در پنجم محرم برپا می شود؟ فکر می کنم یکی از دلایل آن است که از پنجم محرم به بعد محاصره امام حسین (ع) واهل بیت در کربلا ومصائب ایشان سخت تر گردیده است، و شور و حال عزاداری بیشتر می شود.

هیت جوانان متوسلین به قمر بنی هاشم(ع) که در بالا بدان اشاره شد شور و حال عزاداری امام حسین (ع) را به چاهملک بر گردانده است و هر سال بر شکوه و عظمت عزاداری می افزاید.جوانان چاهملک در قدیم هیئتی تاسیس کرده بودند که بعدها مسئولیت هیئت به مرحوم حاج علی آقا رحمانی رسید و پس از بیماری ایشان فرزندشان ابوالقاسم وارث !این مسئولیت گردیدند .

 هیئت جوانان  امسال ۱۸ساله شده وهمه فراز ونشیب ها را پشت سر گذاشته و الحمد لله به یاری امام زمان (عج) و صاحب هیئت توانسته است قدمی هر چند کوچک در جذب جوانان به معارف حسینی بردارد و نهایت سعی خود را به کار می گیرد که هیچ کودک ،نوجوان ،جوان و بزرگسالی را نیازارد.

این هیئت از شب چهارم محرم برنامه عزاداری خود را آغاز می کند . این هیئت زنجیر زنی پس از نوحه خوانی و زنجیر زنی در خیابانهای روستا با نظم وترتیب وارد حسینیه شده و همراه با هیئت حسینی روستا نوحه خوانی و سینه زنی می کند و بعد روحانی محل به ذکر مناقب اهل بیت و ذکر روایات از ایشان می پردازد . در شب ششم همانگونه که ذکر شد نخل و علم نیز همراه با هیئت حمل می شود و به حسینیه منتقل می گردد. در چاهملک از قدیم هیئت حسینی متوسلین به ائمه اطهار علیهم السلام(ع) در سه روز آخر دهه یعنی روز هشتم،نهم و دهم از حسینیه خارج   می شوند و در خیابان به عزاداری می پردازند. وبه همین علت هیئت جوانان در شب برنامه عزاداری برپا میکند که تداخلی در برنامه های یکدیگر نداشته و به ظن بعضی ها اختلاف و دودستگی به وجود نیاید!!

شب تاسوعای حسینی وشب و روز مخصوص سپهسالار سپاه عشق آقا ابالفضل العباس (ع) فرا می رسد. در جاهای دیگر رانمی دانم اما در چاهملک اوج عزاداری در شب و روز تاسوعاست. شب تاسوعا در حسینیه جای سوزن انداختن نیست وبا ورود هیئت قمر بنی هاشم (ع) عزاداری شور می گیرد .پس از نوحه خوانی و سینه زنی نوبت به شور گرفتن می شود:

         ای اهل حرم میر و علمدار نیامد                                      سقای حسین سید و سالار نیامد

عزاداران با خواندن دم های شور وسینه زنی در داخل حسینیه به دو دسته تقسیم می شوند و در جواب یکدیگر می خوانند و بر سر و سینه می زنند . و در پایان حسن ، حسین گویان برنامه نوحه خوانی پایان یافته و روحانی منبر می رود.

          مراسم علم گردانی:

یکی از سنت های قدیمی که در اغلب روستاهای منطقه به شکلهای مختلف رواج دارد سنت علم گردانی در روز تاسوعا انجام می گیرد. در چاهملک نیز در قدیم این مراسم را مرحوم استاد احمد مغنی اردکانی انجام می داد. که پس از فوت ایشان علم به اتاق جلسه (اتاقی در گوشه قبرستان) سپرده شد و نخل را هم که سرگذشتش را گفتم. با تاسیس هیئت جوانان این سنت زنده شد و هر ساله در روستا انجام می گیرد. قبل از طلوع آفتاب علم گردانها جمع می شوند و با خواندن زیارت عاشورا و چاووشی علم را درب منازل می برند و بیت هایی را در مظلومیت علمدار کربلا می سرایند:

این علم از کیست که بی صاحب است       این علم از ماه بنی هاشم است

      این علم از ساقی دشت بلاست           این علم از تشنه لب کربلاست

و.......

صاحب خانه به منظور تبرک و تیمن مقداری آب بر دست علم می ریزد و آن آب راجمع می کند و به نیت شفا به مریض می خوراند و یا برای تندرستی خود می نوشند. در ضمن علم گردان ها هدایا و نذورات مردم برای نخل و علم را نیز جمع می کنند. در ضمن علم گردانی نخل عزا نیز درب منازل افراد متوفی در سال گذشته برده می شود ودر آنجا ابتدا نوحه خوانی می شود و سپس برای آمرزش متوفی دعا خوانده و فاتحه قرائت می شود.

این مراسم تا ساعت 9 صبح ادامه دارد و سپس علم و نخل به حسینیه برده می شود تا پیشاپیش هیئت حرکت داده شود .

هر دو هیئت باهم حرکت می کند و در تمام آبادی به نوحه خوانی و سینه زنی و زنجیر زنی می پردازد و درب منازل سی شهید روستا و افرادی که تازه از دنیا رفته اند ؛ فاتحه می خوانند. این روز شلوغ ترین روز عزاداری است و مراسم تا ظهر ادامه دارد و عزاداران برای ناهار از سوی حسینیه پنج تن آل عبا (ع) پذیرایی می شوند.

             امشبی را که حسین در حرمش مهمان است       نکن ای صبح طلوع

               صبح فردا بدنش زیر سم اسبان است              نکن ای صبح طلوع

شب عاشورا فرا می رسد . گویا شب عاشورای سال 61 هجری است و همه با التماس از شب می خواهند بماند و صبح سر نزند وخورشید طلوع نکند تا حسین زنده بماند اما خدا می خواست حسین (ع) را کشته ببیند و با خون پاک او و یارانش دین اسلام جاودانی گردد.

همه در حسینیه جمع شده اند هر کس می خواهد به نحوی ارادت خود را نشان دهد. یکی نوحه می خواند ، یکی سینه می زند، دیگری با چای از عزاداران پذیرایی می کند و ... چقدر این نوحه را دوست دارم:


      آشوب به هم بر زده ذرات جهان را                  کامشب شب قتل است

هیچ کس جز دایی علی اصغر بیک  نمی تواند حق این نوحه یغما را ادا کند ،جز نبیره ی خود یغما !!!! خدا انشاالله عمر با عزتش بدهد و شفایش بدهد که با صدای دلنوازش چاووشی کند و نوحه های سنگین، پرمحتوا و بامفهوم را بخواند و همه لذت ببرند.(خداوند ایشان را غریق رحمت نموده و با ارباب بی کفنش محشور بفرماید)

مراسم شب عاشورا تا پاسی از شب به طول می انجامد . بعد از نوحه خوانی عزاداران در دو دسته ،دم شور می گیرند و داخل حسینیه می چرخند و هر گروه بندی را می خواند ویا حسین (ع) می گوید.

صبح عاشورا خانواده مرحوم حاج اقبال آش نذری پخش می کنند خدا قوت بدهد به آنها و جوانانی که شب تا صبح آش را هم  می زنند و خدا اجرشان را بدهد.

                        این صبح تیره باز دمید از کجا کز او                                                   

                                                  کار جهان و خلق جهان جمله در هم است

هیئت حسینی و هیئت جوانان قمر بنی هاشم (ع) در کوچه و خیابان پرسه می زند و نوحه خوانی و عزاداری می کنند . این مراسم تا ظهر ادامه دارد . عصر عاشورا ماتم و اندوه به نهایت می رسد . نخل وعلم سیاهپوش می گردد ؛ پارچه های ملون باز می شود و عصر عاشورا«نخل» نماد تابوت امام حسین (ع) را نشان می دهد ، هر چند ارباب بی کفن ما در کربلا سه شبانه روز جسم پاکش بر زمین داغ کربلا بود ، بعد هم از تابوت خبری نبود و امام سجاد (ع) بوریا یا حصیر طلب کرد ......

اما جوانان هیئت قمر بنی هاشم (ع) می خواهند بگویند:

«یا لیتنا کُنّا مَعَک » حسین جان

هیئت از حسینیه بیرون می آید و نوحه خوانی می کند اما بدون پرچم و زنجیر و طبل و ....... عزاداران دو دسته می شوند و بند های شور را در جواب یکدیگر می خوانند و بر سر و سینه      می زنند :

             « کل یوم عاشورا و کل عرض کربلا»

در خیابان ها می چرخند و نوحه خوانی می کنند وغروب آفتاب به حسینیه بر می گردند و در آنجا یاد شهیدان به خون خفته را گرامی می دارند. و شب هنگام شام غریبان می گیرند که شامی به تمام معنا اندوهگین و پر غصه است.

نوشته شده در محرم ۱۴۳۰ - ۱۳۸۶ شمسی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-

 نخل : نماد وسنبل مقاومت و ایستادگی است. نشانه عزای حسینی ، حرم حسینی ، تابوت امام حسین ، محمل زینب (س) و حرکت کاروان اسرا می باشد . در بیشتر جاها نخل به شکل مکعب مستطیل ساخته می شود ؛ اما در شهر یزد و شهر های اطرافش به شکل درخت سرو که آنهم مظهر ایستادگی و مقاومت می باشد ولی همان نخل نام دارد.

 

علم : قسمت بالایی به شکل دست است که هم نشان پنج تن آل عبا می باشد و بر روی آن هم نام پنج تن نقش بسته است . دیگر نماد دست بریده سقای  باوفای دشت کربلاست و هم نشانی از علم و بیرق سپاه امام حسین (ع) است که در دستان ابالفضل (ع) بود .

 «هلنبارو» همان الا کلنگ امروزی

شهردار شهر خور (مرکز شهرستان خور و بیابانک) پس از 2 ماه انتخاب شد.

شهیدستان: این انتخاب را به ایشان و شهرداری محترم شهر خور تبریک گفته برای ایشان آرزوی موفقیت داریم.

پس از بررسی میان گزینه های روی میز برای شهردار خور بالاخره جواد محبی با اکثریت آرا برای تایید به فرمانداری خوروبیابانک معرفی شد


javad mohebbi

به گزارش پایگاه خبری سفیر خور به نقل از پیام خور مرتضی محبی نایب ریئس شورای اسلامی شهر خور در این زمینه به پیام خور گفت: گزینه های متعددی برای سمت شهردار خور توسط شورا مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت نظر اکثریت شورا بر روی جواد محبی متمرکز شد و پس از بررسی صلاحیت ها و توانایی های این گزینه، آقای جواد محبی از طرف شورای شهر خور  به عنوان شهردار جدید به فرمانداری خوروبیابانک معرفی خواهد شد.

وی افزود: پس از اینکه حکم شهردار جدید از طرف شورا به فرمانداری ابلاغ شد، این فرمانداری نیز این درخواست را به استانداری اصفهان ارسال و در نهایت حکم نهایی ظرف چند روز آینده برای شهردار جدید خور صادر خواهد شد.

به گفته این عضو شورا آقای جواد محبی فرزند رضا( ریئس سابق اداره آموزش و پرورش خور) مهندس عمران می باشد و با ۳۲ سال سن هم اکنون در اداره راه و شهر سازی خور مشغول به فعالیت می باشد. همچنین وی به عنوان یکی از مجری های برتر اداره راه استان معرفی شده است.


آشنایی با تاریخچه آئین نخل‌گردانی در عاشورا

آشنایی با تاریخچه آئین نخل‌گردانی در عاشورا

فرهنگ و تاریخ > مطالعات فرهنگی- همشهری آنلاین:
یکی از مراسم‌های عزاداری که با وسعت زیادی در نقاط مختلف ایران و با تأثیر از شرایط فرهنگی و اقلیمی خاص آن مناطق، به اجرا درمی‌آید، مراسم نخل برداری یا نخل گردانی است که با مفهوم تشییع پیکر مقدس سید الشهدا (ع) در روز عاشورا برپا می‌شود.

پیشینیه رسم نخل‌گردانی در مراسم عزاداری به دوره‌های پیش از صفویه می‌رسد. بسیاری از نویسندگان هم رسم نخل‌بندی و نخل‌گردانی را از بدعت‌های صفویان در ایران دانسته‌اند. اصولاً نخل به مفهوم درخت خرماست و در اصطلاح عامیانه به هر درخت و درختچه‌ای تزیینی هم نخل گویند.

اما در مراسم عزاداری اصطلاح نخل به تابوت واره‌ای می‌گویند که آن را بر دوش می‌کشند .این وسیله اتاقکی چوبی و حجیم و به شکل مکعب مستطیل است که از چوب بستی و با یک کف‌بندی تشکیل شده است. الواری که در کف به کار می‌رود، معمولاً یک متر بالاتر از پایه های ستون ها قرار گرفته‌اند.

دو سر هر یک از تیرها حدود یک متر از ۴ طرف کف دیواره نخل بیرون آمده و در واقع، دستگیره نخل را تشکیل می‌دهد. شکل ظاهری برخی نخلها جناغی شکل سروی و برخی به صورت یک جناغ قوسی شکل است.

البته نخل، شباهتی به درخت خرما ندارد و تا به حال هم نخلی که به شکل درخت خرما ساخته شده باشد، دیده نشده است.

معمولاً نخل را در نخستین دهه ماه محرم و اکثر اوقات دو یا سه روز پیش از تاسوعا می‌بندند. آراستن نخل و بستن آن یک تا چند روز طول می کشد و این زمان بستگی به کوچک و بزرگ بودن نخل و مقدار لوازم و اشیا تزیینی و بویژه نوع آذین بندی آن دارد.

جالب است با اصطلاح «بابای نخل» هم آشنا شویم. بابای نخل معمولاً فردی است که برای آذین بندی نخل و بستن آن بسیارآزموده و با مهارت است و همان کسی است که در آخر مراسم، تمام زیورآلات و تزیینات نخل را در صندوقچه یا بقچه ای نزد خود تا سال آینده نگاهداری می‌کند.

در بسیاری از روستاها کار نخل آرایی و نگهداری و مراقبت از اشیای تزیینی نخل، به یک خانواده معین اختصاص دارد .از قدیم الایام در آیین نخل داری و نخل گردانی، نوعی تقسیم کار و نقش و وظیفه و حقوق اجتماعی برای خاندان قدیمی محله های شه و یا ده برقرار بوده است.

آیین نخل‌گردانی در عاشورای حسینی

مردم هم بر طبق سنتهای پدران و نیاکان خود، وظایف مربوط به نخل بندی و نخل گردانی در هر محل را مختص خانواده های مشخصی می‌دانستند. از مقام و منزلت بابای نخل هم که برایتان گفته شد . روز عاشورا نخل سیاه پوش آذین بسته را بلند می‌کنند، با آداب خاصی می گردانند و همراه با دسته های سینه زن و زنجیرزن به گذرگاه های محله می‌برند.

گاهی هم ب زیارتگاه یا امامزاده محله یا به محل مجلس عزاداری و روضه خوانی یا به درخانه های روحانی بزرگ یا شهر یا ده حمل می کنند. بعضی نخلها بسیار بزرگ و سنگین هستند که دهها مرد تنومند و قوی هیکل هم ممکن است بسختی آن را بر شانه‌های خود حمل کنند.

هر دسته، راهنمایی دارد که در گذرگاه های ویژه به حاملان نخل فرمان ایست می دهد تا نوحه خوانی و استراحت کرده و احتمالاً نخل کش را هم تعویض نمایند. حتماً دیده اید که برای بلند کردن نخل، مردان جوان و تنومند به زیر نخل می‌روند و دستگیره‌های چهار جانب آن را می‌گیرند و«یا حسین» گویان آن را بلند می کنند و دستگیره‌ها را روی بالشتک‌های پارچه‌ای که بر سر شانه های خود قرار داده اند، می‌گذارند . تعداد نخل کشان هم بستگی به بزرگی و سنگین نخل دارد.

غروب عاشورا و پس از آیین شام غریبان، نخل را به جایگاه خود در حسینیه یا میدان بازمی‌گردانند. بابای نخل اشیا و زیورهای نفیس و گرانبهای نخل را باز می‌کند و در صندوقی قرار داده و به خانه خود می برد و تا محرم سال بعد ، از آنها مراقبت می‌کند.

یزدی‌ها در قدیم دو نخل بسیار بزرگ داشتند که یکی از آنها را در میدان میرچخماق و نخل دیگر را در میدان مجاهدین نگهداری می‌کردند‌. هر سال در روز پنجم ماه محرم، آذین بندی نخل را آغاز و این کار را در شب عاشورا به پایان می‌بردند. مردم هم روز عاشورا دسته دسته برای تماشای نخل و هم گرداندن آن به این دو میدان می‌رفتند .

نخل کشان یک سردسته داشتند که به هنگام بلند کردن نخل، خبردار می‌گفت، جوانان نخل را برداشته و بر دوش خود قرار داده و آن را حرکت می‌دادند. آداب عزاداری محرم از جم پدیده های فرهنگی است که با حفظ عناصر اصول خلاقیتهای اجتماعی، فرهنگی و اقلیمی جوامع مختلف آراسته شده و اگر چه دارای مضامین واحدی است اما به تبع حوزه های فرهنگی با نمودهای مختلفی دیده می‌شود.

تصاویر عزاداری  سه روز آخر محرم (سری اول)

عزاداری هیئت جوانان در روستای قادرآباد عصر هشتم محرم







پخت آش نذری توسط خانواده اقای امامقلی مسعود شب تاسوعا




پذیرایی از دوستان شرکت کننده در مراسم علم گردانی صبح تاسوعا




بردن علم و نخل عزا درب خانه های متوفیان یکسال گذشته و علم گردانی